Wordpress Free ThemesOnline TipsArticles DirectoryForeclosure HelpHouse For Sale By OwnerHouse StagingProperty Management

Server 2008 Disk Managament

| 26 Aralık 2011 | 2 Comments

RAID NEDİR?

Günümüzde bilgisayarlar inanılmaz hızlara ulaşmışlardır ve bu hız artarak devam etmektedir. Hızın özellikle önemli olduğu durumlarda ise sabit disklerin önemi daha da artmaktadır.  İşletim sistemi performansı artırmak için çeşitli araçlar sunuyor olsa da disklerin fiziksel sınırları vardır. Birkaç tane diski eş zamanlı olarak kullanmak bu fiziksel sınırlamanın olumsuz etkilerini gidermek açısından oldukça önemlidir.

Bu teknolojiye ise RAID ( Redundant Array of Indepented Disk Drives ) adı verilmektedir. Temel olarak veri okuma ve yazma hızlarını artırmak ve güvenliği sağlamak amacıyla birden fazla diskin bir arada kullanılmasıdır. RAID oluşturmamızın amacı hata toleransı sağlamak ( fault tolerance), daha fazla depolama alanı sağlamak ve performansı yükseltmektir.

Bilindiği üzere bilgisayarın en yavaş işlem yapan ünitesi sabit disklerdir. İşlemciler (CPU) saniyede milyarlarca işlem yapabilirken sabit diskler bu hızlara erişememektedir. Sabit disklerin bu yavaşlığının çare olarak RAM imdadımıza yetişir. Diskler işlemcinin komut işleme hızına erişemediği için programlar diskten alınıp RAM’e aktarılır buradan da işlemciye aktarılır.

Aslına bakılırsa RAM’lerde işlemcinin hızına yetişemezler bunun içinde işlemci içinde yüksek hızlı hafızalar bulunur. Her ne kadar günümüzde disklerin ve RAM’lerin hızı belirli oranlarda artmış olsa da, işlemciye oranla hala çok yavaş durumdadır. ( Günümüzde artık giriş seviyesi bir işlemci bile iki çekirdeklidir).

Özetlemek gerekirse sabit disklerin yarattığı darboğaz sorununu kısmen dahi olsa RAID teknolojisiyle giderebiliriz. RAID teknolojisiyle okuma/yazma performansı arttığı için komutların işlemciye daha hızlı gitmesi ve zaten hızlı olan işlemcilerin de bu komutları çok çabuk şekilde işlemesiyle performansı artırmış oluruz.

RAID yapısına niçin ihtiyaç duyduğumuzu açıkladıktan sonra bazı temel kavramlara göz atmamız iyi olacak. Kalıcı depolama alanları olarak sabit diskler kullanılmaktadır. Windows işletim sistemlerinde (200/XP/2003/VISTA/2008/WIN 7) sabit diskler iki türlüdür.

1-      Basic (Temel) Diskler

2-      Dynamic ( Dinamic) Diskler

Diskler varsayılan olarak Basic şeklindedir. Sonradan Dinamik disklere dönüştürülür. Dinamik disklerde Temel disklere dönüştürülebilir. Ama bunu yapabilmek için dinamik disk üzerinde hiç bölümün olmaması gerekir yani var olan bölümleri sildikten sonra temel diske dönüştürme işlemini yapabiliriz.

1-    TEMEL DİSKLER

Varsayılan olarak disklerin temel disk olarak geldiğini artık biliyoruz. Temel disklerdeki disk bölümlerine partition (bölüm) denir. Temel diskler üzerindeki bu bölümler ikiye ayrılır;

a-      Primary partiton (birincil bölüm)

b-     Extended partition (uzatılmış bölüm)

Temel disk üzerinde en çok 4 adet primary partiton oluşturulabilir. Yine temel disk üzerinde en çok 1 tane extended partition oluşturulabilir. Yani temel disk üzerinde primary ve extended partiton sayısı en çok dört olabilir.

clip_image002

Şekil 1

Şekilde örnekte 0 nolu bir disk var ve basic olarak görünüyor ve 3 partitona sahip. Disk yönetim işlerinin hemen hemen hepsi Disk Management aracılığıyla yapılabilir. Burada disklerin büyüklükleri, format türleri ve partiton/volume türleri gözükür. Disk management kullanılarak, yeni bir partition oluşturulabilir, system ve boot partition dışında kalan bölümlere format atılabilir ve disk dönüşümü yapılabilir. Ayrıca system ve boot partiton bölümleri dışında kalan bölümler buradan silinebilir.

DISK PART

Disk yönetim işlerinin komut satırından yapılabilmesi için kullanılan komuttur. Bunun için Start/Run kısmına cmd  yazılarak komut satırına geçilir. Komut satırına diskpart yazılarak enter tuşuna basılır ve disk yönetim moduna geçilir.

clip_image004

Şekil 2

Tüm diskleri görüntülemek için list disk yazılır ve enter tuşuna basılır.

clip_image006

Şekil 3

Bir diskle bağlantıya geçmek için Select Disk 0 komutu yazılır ve enter tuşuna basılır.

clip_image008

Şekil 4

Seçilen disk üzerinde partition bilgilerini görüntülemek için list partiton yazılılarak enter tuşuna basılır.

clip_image009

Şekil 5

Tüm uygulanacak komutların listesi help komutu ile görüntülenir ve işlem tamamlanınca exit komutu ile çıkılır.

clip_image011

Şekil 6

 

NOT: FAT yada FAT32’ yi komut satırından NTFS dosya sistemine dönüştürebiliriz.  Bu işlem tek yönlü bir işlemdir.  FAT yada FAT32’ yi NTFS’e dönüştürebiliriz fakat NTFS’ i FAT yad FAT32’ ye dönüştürmek için bölümü silmek ve FAT’le tekrar oluşturmak gerekir.

Dosya sistemi olarak FAT birimleri, en fazla 4 GB boyutunda olabilir ve en fazla dosya boyutu olarak 2 GB kullanabilir. FAT 32 birimler en fazla 32 GB olabilir ve  en fazla dosya boyutu olarak 4 GB kullanabilir. NTFS ise en fazla 2 TB kullanabilir.

Komut satırına geçtikten sonra

Convert birim /FS:NTFS yazılarak işlem yapılabilir. Basit ve kayıpsız bir şekilde dosya sistemi NTFS’ e dönüşmüş olur.                                                                                      

Windows 2008 server sistemler hem temel (basic) hem de dynamic (dinamik) disk kullanabilirler. Temel yada dinamik olmasına bakılmaksızın tüm disklerin beş özel sürücü bölümü vardır.

1-      Active: Etkin bölüm yada birim sistem önbelleği ve başlangıç bölümüdür.

2-      Boot: Önyükleme birimi yada bölümü, işletim sistemini ve onun destek dosyalarını içerir. Sistem ve önyükleme bölümleri aynı olabilir.

3-      Crash Dump: Bilgisayarın bir sistem çökmesi durumunda döküm dosyalarını yazmaya çalıştığı bölümdür. Varsayılan ayar olarak, döküm dosyaları %SystemRoot% klasörüne yazılır  fakat istenen başka bir bölüm yada birime yazılabilir.

4-      Pagefile: İşletim sistemi tarafından kullanılan disk belleği dosyasını içeren bölümdür. Bir bilgisayara belleğini birden çok diske sayfalandırabileceğinden, sanal belleğin yapılandırma şekline bağlı olarak bilgisayar birden çok disk belleği dosyası bölümüne sahip olabilir.

5-      System: Sistem birim yada bölümü, işletim sistemini yüklemek için gereken donanıma özgü dosyaları içerir. Sistem bölümü şeritli yada yayılmış bir birimin parçası olamaz. 

Sistem yada önyükleme birimleri işletim sistemi yüklediğinizde ayarlanır. Varolan bir dinamik birim active olarak işaretlenemez. Ancak active bölüm içeren temel bir diski, dinamik bir diske dönüştürebiliriz. Güncelleştirme tamamlandığında bölüm, etkin olan bir basit birim olur.

Her sabit diskte  MBR – MATER BOOT RECORD bulunur. Sabit  diskde  hangi bölümlerin bulunduğu, bu bölümlerden hangisinin active olduğu bilgisi yer alır.

PBR (Partition Boot Record): Her disk bölümü için bir adet PBR bulunur. O disk bölümüne ilişkin bilgiler içerir (bölümün büyüklüğü ve ilk çalıştırılacak dosya gibi). Her işletim sistemi için  ilk olarak çalıştırılacak bir dosya vardır. Bu dosyaya yükleyici(loader) denilir. Bu programın/dosyanın görevi işletim sisteminin geri kalanını yüklemektir

Disk management aracılığıyla yeni bir bölüm oluşturmak için boş alanın üzerine gelip sağ tıklayarak New Simple Volume seçeneğini seçeriz. Seçtikten sonra karşımıza bir sihirbaz gelir ve next diye ilerleriz. Daha sonraki pencerede karşımıza aşağıdaki ekran gelir

clip_image012

Şekil 7

Yukarıdaki şekilde:

Maximum disk space in MB: Diskin  alabilceği en fazla büyüklüğüMinimum Disk Space in MB: Diskin alabilceği en küçük büyüklüğüSimple volume size in MB: Basit bölüm için ayarlayabileceğimiz büyüklük görülmektedir.

Daha sonraki pencerede şu ekranla karşılaşırız; bu ekrandaki seçenekler ise

Assing the following drive letter: Burada diskimize / birimimize sürüce harfi atayabiliriz. Bu seçeneği daha sonrada kullanabilir. Yani harf atamayı format attıktan sonra da yapabiliriz.Mount in the following empty NTFS folder: NTFS 5.0 yapısından itibaren desteklenen bu yapı; herhangi bir NTFS dosya sistemi ile formatlanmış partition içinde bulunan boş bir klasörü yönlendirme prensibine dayanır.  Örneğin yüklediğimiz bir program yada internet, açıldığında yüklü bir şekilde Log dosyaları ve Template dosyaları oluşturuyor ve bunları C sürücüsü içindeki ilk etapta boş olan Temp06 klasörü içine yapıyor. Bu klasörün yerini değiştiremiyoruz ve mutlaka C: sürücüsü altında olması gerekiyor. Oluşturduğu dosyaların boyutu oldukça büyük oluyor ve C: sürücüsünde yeterli yerimiz yok ise bu durumda imdadımıza Mounted yapısı yetişiyor. Programlar C: sürücüsü üzerindeki temp06 klasörüne yazdıklarını sanıyorlar ama aslında bu klasör ayrı bir partition durumunda hizmet veriyor.

clip_image013

Şekil 8

Bu ekranda gerekli ayarları yaptıktan sonra next diyoruz ve sonraki pencereye geçiyoruz. Bu pencerede;

clip_image014

Şekil 9

Do not format this volume: Bu bölümü biçimlendirme (formatlama).Format this volume with the following settings: Bu bölümü aşağıdaki ayarlara göre biçimlendir.

1-      File system: Dosya sistemi. Varsayılan olarak NTFS

2-      Allocation unit size: Çoğu durumda varsayılan ayarları seçmemiz yeterli olacaktir.

3-      Volume label: Birim etiketi.

Perform a quick format: Hızlı biçimlendir.Enable file and folder compression: Dosya ve klasör sıkıştırmasını etkinleştir. Sadece NTFS’de yapabiliriz.

Bu ayarları da yaptıktan sonra next ve finish butonlarına basarak işlemi sonlandırabiliriz. Ve böylece yeni bölümünüzü (partition) oluşturmuş oluruz. 

Birincil bölümler “active” (etkin) olarak işaretlenebilen bölümlerdir. Uzatılmış bölümler active olarak işaretlenemez. Bilgisayar active olarak işaretlenmiş bölümden başlatılır.

clip_image017

Şekil 10

Şekilde görüldüğü üzere D: bölümü active ve parimary partition olarak görünmektedir. Uzatılmış bölümler üzerinde mantıksal sürücüler (logical drive) tanımlanabilir. Mantıksal sürücüler sayesinde bir disk üzerinde 4’ten fazla sürücü harfine sahip olabiliriz.

Vista, 2008 ve 7’ de uzatılmış bölüm yaratılmamaktadır. Bu çok önemli bir kayıp değildir. Eğer disk üzerinde uzatılmış bölüm kullanmak istersek çeşitli firmaların disk yönetim araçlarından yararlanabiliriz.

Bir bölüm oluşturulduktan sonra FAT ya da NTFS olarak biçimlendirilebilir. NTFS dosya sistemine sahip bölümler, disk üzerinde bölümü izleyen boş alan (unallocated) varsa genişletilebilir. Bir disk üzerine sağ tıklayıp extenden volume deyip disk bölümünü genişletebiliriz. 

 Vista, 2008 ve 7’ de genişletmenin yanı sıra disk bölümlerini küçültme (shrink) işlemi de vardır. Bir disk bölümüne sağ tıklayıp Shrink volume şıkkı ile disk bölümünü küçültebiliriz.

clip_image018

Şekil 11

Şekilde E: bölümü üzerinde bunu yaptığımızda bölümü en çok ne kadar küçültebileceğimizi gösteren bir pencere ile karşılaşırız. Şekilde en çok 23459 MB kadar küçültebileceğimiz görülüyor. Bu en çok olanıdır. Yani bundan daha azını seçebiliriz ama daha fazlasını seçemeyiz.

2-    DYNAMIC (DINAMİC) DİSKLER

Temel diskler eski yapı anlamına da gelir. Her şeyin dört ile sınırlı olduğu diskler üzerinde son derece kısıtlı işlem yapabiliriz. Eğer daha fazla işlem ve esneklik istiyorsak dinamik disklere geçmeliyiz. Dinamik diskler esnektir ama onlarda da bazı katı kurallar vardır. Her şeyden önce üzerindeki bilgiler silinmeden temel disklere dönüştüremeyiz. Ayrıca Sytem State yedeği ya da Full Backup alırken dinamik disklere yedek alınmaz. Yine kısıtlayıcı olarak  diğer işletim sistemleri dinamik diskleri tanımakta sorun yaşarlar. Bu yüzden dinamik diskler yoğun olarak kullanılan bir şey değildir. Dinamik disklerin getirdikleri özellikler (RAID gibi) donanım yoluyla elde edilmektedir.

Bilgisayardaki sabit disk sistemini biraz değiştirirsek ve ikinci bir disk kullandığımız varsayalım. Şekle bakacak olursak,

clip_image020

Şekil 12

Şekilde disklerin kimlik bilgisinin olduğu alana sağ tıklayıp convert dynamic disk şıkkını seçebiliriz.

clip_image022

Şekil 13

Bu işlem zararsız bir işlemdir; disklerin üzerindeki veriye zarar gelmeden dinamik diske dönüştürebiliriz.

Diskler dinamik diske dönüştükten sonra “partition” terimi yerine “volume” terimi kullanılmaya başlanır. Temel diskte var olan birincil bölümler (primary partition)  basit birime (simple volume) dönüştürülür. Basit birimler açık yeşil renkte gösterilir. 

clip_image024

Şekil 14

Dinamik disk üzerindeki ilk esneklik birimlerin sayısındadır. Dinamik diskler dört ile sınırlı olmadan istediğimiz kadar birim yaratır. Dinamik disklerde yapılacak işlemlerden biride RAID yapısıdır.

 

DİNAMİK DİSKLERDE YAPILABİLECEK İŞLEMLER

Dinamik disklerde basit birim yaratmanın yanı sıra bazı özel işlemlerde yapabiliriz. Bu işlemler şu şekildedir:

1-      SPANNED VOLUME (YAYILAN BÖLÜM)

Aynı yada ayrı diskler üzerindeki, değişik büyüklüklerdeki boş alanları kapsayabilen  (birden fazla diske yayılabilen) birim demektir. Bu sayede, değişik disklerdeki çeşitli büyüklüklerdeki boş alanları birleştirip tek bir büyük birim yapabiliriz. Bir yayılan birim 32 parça içerebilir. Yayılan birimde hataya karşı (fault-tolerance) yoktur. Yayılan birimi oluşturan parçalardan birisi bozulursa bütün birim bozulur.

2-      STRIPPED VOLUME (ŞERİTLİ BİRİM)

Ayrı disklerdeki aynı büyüklükteki boş alanları birleştirip tek bir büyük birim elde etmemizi sağlayan yapı. Yayılan birime benzer ama şeritli birimi oluşturan parçalar aynı büyüklükte olmalı ve farklı disklerde olmalıdır. Bir şeritli birim 32 parça içerebilir. Veriler yazılırken şerit denilen parçalara ayrılır ve veri şeritleri, şeritli birimi oluşturan parçalara dağıtılarak yazılır. Şeritli birim okuma performansını artırmada kullanılır: Şeritli birimlerin okuma performansı %20 daha fazladır. Şeritli birimde hataya karşı dayanıklılık yoktur. Şeritli birimi oluşturan parçalardan birisi bozulursa bütün birim bozulur. Şeritli birim RAID 0 olarak da bilinir.

3-      MIRRORED VOLUME (AYNALAN BİRİM)

İki diskteki aynı büyüklükteki alanın üzerindeki verilerin aynı yapılması anlamına gelir. Bir diskteki birime bir şey yazıldığında diğer diskteki birime de aynısı yazılır. Aynalanan birim hataya karşı dayanıklılık sağlar. Bu sayede disklerden birine bir şey olduğunda verilerimiz diğer diskte güvence altında olur. Aynalanan birim RAID 1 olarak da bilinir.

4-      RAID – 5 VOLUME (RAID -5 BİRİMİ)

Şeritli birime benzer ama en az 3 diskle yapılır. Burada da veriler şeritlere ayrılır, ama bir de eşlik bilgisi (parity) üretilir ve eşlik bilgisi de disklere yazılır. RAID-5 biriminde en çok 32 parça bulunabilir. RAID-5 birimi de hataya karşı dayanıklılık sağlar. RAID-5 birimini oluşturan bir parça (parçanın yer aldığı disk) bozulursa diğer parçalardaki veriler ve eşlik bilgisi kullanılarak kayıp veri yeniden türetilir.

1-      RAID 0 (STRIPPED VOLUME – ŞERİTLİ BİRİM)

Disk Striping olarak da bilinir. 2- 32 arası diske kadar destek verir. Okuma performansı %20 daha yüksektir. Seçilen disklerden en küçüğünün katları kadar bir alan oluşur.

Örneğin: 400 MB – 300 MB – 700 MB boyutunda üç diskimiz olsun. Bu diskleri RAID 0 yapmak istersek; en küçüğün katları olan 300 MB alınır ve toplam kullanılabilir alan 900 MB olur.

Striped volume Fault Tolerans’a sahip değildir. Yani seti oluşturan disklerden birisi çökerse tüm veri kaybolur daha doğrusu RAID seti çöker. Buradaki veriyi kurtarmanın tek yolu, sistem çalışırken verinin Backup’ının alınmasıdır. Backup alınmış ise  RAID sistemi çöktüğü zama, tüm diskler ile yeni bir Stripped Volume oluşturulur ve Backup setinden  Restore edilir. Tüm volume tipler içinde en yüksek performansa sahiptir. Sakıncaları ise;

Fault Tolerance yokturSystem ve boot partitonlar içeremez

Striped volume yapılacak alanların formatsız olması gerekir.

2-      RAID 1 (MIRRORED VOLUME – DISK AYNALAMA)

Disk mirroring olarak bilinir. 2 disk olmak zorundadır. Özelliği bir diske yazarken, aynı anda diğer diksede yazmasıdır. System ve boot partiton içerebilir. Başlarken en az bir diskin formatsız olması gerekir. Yani bir dolu diskle bir boş disk mirror yapılabileceği gibi iki boş alanda mirror yapılabilir. Burada amaç fault tolerance sağlanmasıdır. Yani disklerden biri çökerse, diğer diskin onun yerine devreye girmesidir. Çünkü aynı özelliklere sahip iki dik elde etmiş oluruz.

Temel Özellikler:

FAT ve NTFS sistemlerinin her ikisini de destekler.Mirrored Volume’ de toplam %50 disk kaybı söz konusudur. İyi bir okuma – yazma performansına sahiptir. System ve boot partiton içerebilir. RAID-5’ e göre daha az sistem hafızası kullanır.İki ayrı disk controller ile disklerin yönetildiği Mirrored volume’a  Disk Duplexing adı verilir.   

Mirroroed Volume Çökerse Nasıl Kurtarılır?

a-      Mirror’u oluşturan disklerden ikincisi üzerinde Offline, missing veya online (errors) işaretini görürsek ilk yapmamız gereken işlem bağlantıları kontrol edip, problemli disk üzerinde sağ tuşa basıp, Reactive Disk seçeneğine tıklamaktır. Eğer problemli disk üzerinde Healty (sağlıklı) işaretini görürsek sorun çözülmüş demektir.

b-      Reactive Disk dememize rağmen problem çözülmemiş ise;

·         Problemli disk üzerinde sağ tuşa basıp, Remove Mirror seçeneğine tıklarız.

·         Gelen ekranda problemli diski seçip sonra Remove Mirror seçeneğini seçeriz.

·         Diski değiştirip, sağlam disk üzerinde sağ tuşa basıp Add Mirror seçeneğine tıkladıktan sonra, yeni eklediğimiz diski seçeriz.

Yukarıda gösterilen çözümler eğer ikinci disk arızası durumunda uygulanacak çözümlerdir. Eğer birinci disk arızalanırsa; yani sistem birincil sistem birimine önyükleme yapmayı başaramazsa sistemi yeniden başlatın ve başlatmak istediğiniz işletim sistemi için Boot Mirror-Secondary Plex seçeneğini belirtmeliyiz. ( mirror yaptığımız için sistemin önyükleme verisine, ikinci diskten başlamak için bir girdi eklenir). Sistem normal şekilde başlamalıdır. Yansıtmayı yeniden oluşturmak için;

Sistemi kapatıp arızalı sürücü değiştirilir ve ikincil sürücü kullanılarak sistem yeniden başlatılır.Disk Management’ta mirror kümesindeki diğer birim sağ tıklanarak Break Mirror denir. Daha sonra yine sağ tıklanarak Add Mirror denir. Bu komuttan sonra ikinci disk (arızalı diskin yerine takılan disk) gösterilir ve Add Mirror denir.

 

 

Remove Mirror ve Break Mirror Farkları

Remove Mirror; Mirror’ı kaldırır ve seçtiğimiz diski Unallocated (atanmamış-boş) hale getirir. Break Mirror ise Mirror’ı kaldırır fakat iki diskin içeriğine dokunmaz. Yani aynı içerikli iki disk oluşmuş olur.

3-      RAID – 5   

3-32 disk arasında yapılabilir. Disklerin birinde Parity (eşlik) bilgilerini, diğer disklerde ise Data’ları saklar. Bunun için seçilen alanlardan en küçüğünün katları kadar alır. Fakat bunların içinden bir tamı Parity bilgileri için ayrılır.

Örneğin 300 MB, 400 MB ve 700 MB büyüklüğündeki 3 adet diski RAID – 5 volume yaptığımızı düşünelim. En küçüğü 300 MB olduğu için; tüm disklerden 300’ er MB alır. Bir birimi parity bilgileri için ayrılır ve sonuçta 600 MB kullanılabilir alan kalır.

3 disk için kayıp %33 iken, 4 disk için %25.5, 5 disk için %20 ‘lik bir kayıp söz konusudur. RAID – 5 oluşturacak tüm alanların formatlanmamış olması gerekir. System ve boot partitionları içeremez. Disklerin birisi bozulduğu zaman onun yerine sağlam bir disk takılarak veri kaybı olmadan sistemin çalışması devam eder. Yani fault tolerance sağlar. Yalnız aynı anda iki diskin çökmesi durumunda tüm verile kaybolur.

Temel özellikleri;

FAT ve NTFS sistemleri destekler.

Mirrored volume ile karşılaştırıldığında RAID – 5 daha ekonomiktir.

Yazma performansı normal ancak okuma performansı mükemmeldir.

Fazla sistem hafızasına ihtiyaç duyar.

RAID – 5 Çökerse Nasıl Kurtarılır?

Seti oluşturan disklerden ikincisi üzerinde Offline, missing veya online (errors) işaretini görürsek ilk yapmamız gereken işlem bağlantıları kontrol edip, problemli disk üzerinde sağ tuşa basıp, Reactive Disk seçeneğine tıklamaktır. Eğer problemli disk üzerinde Healty (sağlıklı) işaretini görürsel sorun çözülmüş demektir.

Reactive Disk dememize rağmen problem çözülmemiş ise; problemli disk yerine yeni bir disk takılır ve disk üzerinde sağ tuşa basılarak Repair volume seçeneği tıklanır. Gelen ekranda yeni disk seçilir ve OK diyerek işlem tamamlanır.

4-      RAID  0+1

Raid 0 ve 1’in kombine edilmiş halidir. RAID 0’ın performans, RAID 1’inse güvenlik özellikleri bu sistemde birleştirilmiştir. Öte yandan, 4 harddiskten 2 harddisk kapasitesi elde edilebileceğinden pahalı bir uygulamadır.

 

RAID 0/1 veya RAID 0+1 olarak da bilinmektedir, veri bölme (RAID 0) performansını RAID 1’in hata

toleransı ile birleştirir. Bütün RAID yapılarının en yüksek performansı sunması, RAID 0/1 aynı zamanda bir çok sürücü yetersizliklerine tahammül edebilen tek RAID seviyesidir. Bir dizideki disklerin yarısına kadarı başarısız olabilir, başarısızlıkların aynı veriyi içermemesi sağlanır. Fakat RAID 0/1, ciddi masraf dezavantajlarına RAID 1’den daha fazla maruz kalır. RAID 0/1 için en az dört tane sürücü gerekir (sadece iki tanesi veri saklama için kullanılır) ve sürücüler kapasiteyi artırırken çift çift eklenmelidir.

5-      RAID 1+0

Veri şeritleme ve veri yansıtma işlemlerinin birlikte yapılabildiği bir kurulumdur. RAID 10 kurulumu ile RAID 0 ve RAID 1 ayarlamalarının tüm özelliklerinden faydalanabilirsiniz. En az dört hard disk gereklidir.

Bu sistem, RAID 0+1’e göre daha güvenlidir.

Kaynak;

YILDIRIMOĞLU, MURAT,  Windows Server 2008 R2, Pusula Yayınları, 2010

 

MURAT KOÇAK

IT Professional

 

 

 

 

RastGele Reklam Kodu


Etiketler: ,

Kategori: Windows Server

Murat KOÇAK

Yazar Hakkında ()

www.kocakmurat.com IT Professional

Yorumlar (2)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. Sefa Aydemir Sefa Aydemir dedi ki:

    murat hocam nerelerdesin özledik valla seni 🙂 eline sağlık hocam…

Bir yorum yazın

Bir Yorum yazmak için giriş yapmalısınız.